| تبليغات | X |
ميدونم كه توي يك وبلاگ بهتره آدم از خودش بنويسه و افكارش رو سهيم بشه
اما گاهي وقتها بد نيست خونده هاش روهم سهيم بشه
نوشته هايي عميق و زيبا
برخاسته از درون انسانها
انسانهايي چنين.....
..." من كه از درون ديوارهاي مشبك , شب را ديده ام
و من كه روح را چون بلور بر سنگينترين سنگهاي ستم
كوبيده ام
من كه به فرسايش واژه ها خو كرده ام
و من- باز آفريننده ي اندوه
هرگز ستايشگر فروتن يك تقدير نخواهم بود
و هرگز تسليم شدگي را تعليم نخواهم داد
زيرا نه من ماندني هستم نه تو , هليا !
آنچه ماندني ست وراي من و توست."...
نادر ابراهيمي
بار ديگر, شهري كه دوست ميداشتم
نوشته شده توسط حمیده در سه شنبه هفتم آذر 1385 | 